Şuan bir insanın, bir canavara dönüşümündeki son evreyi yaşamaktayım sanırım.Üzerimde canlı bomba görünümü yaratan ve kablolarıyla vücuduma tecavüz eden bir alet, beynimin içinde dolanan “bir taş attım pencereye tıh dedi” şarkısı ve takriben 45 dereceye ulaşmış bir ofis ortamı! Sıcaklık arttıkça içimdeki bastırılmış arabesk fantezisi dışa vuruyor, aman yarabbi! Biri gelip kafamdan aşağıya bir kova soğuk su dökebilir mi acaba? Söz veriyorum kızmayacağım. Sadece, ani bir refleksle “hassiktir” diyebilirim en fazla.
Evet, rahat olun, sakinleşin, panik yok. Hücrelerim halen yaşam savaşı veriyor.
Her şeye rağmen ben bugün Polyanna olmaktan vazgeçmeyeceğim. Savaşacağım tüm gücümle ve güleceğim dünyaya. Fakat yarın için söz veremem. Alt dudak düşmüş ve felaket tellallığı yapan psikopat bir halde gelebilirim karşınıza. Aman diyim, vakit kaybetmeden bu Wenndy'nin tadını çıkarın. Sömürün beni, iyiyim ben bugün, iyiyim :)
Fark ettim de şimdi, durmadan saate kayıyor gözüm. Nasıl özlediysem artık Münü ve Ebru’yu, kavuşacak olmanın heyecanı var içimde. Havada uçuşacak kahkahaları gizlice yakalayıp, cebime doldurup getireceğim size.
Şimdi kapatın gözlerinizi, derin bir nefes alın ve dileyin benden ne dilerseniz :P
Öpüyorum, sevgiler…
1 yorum:
süper ya bayıldım takipçinizim sevgiler...
Yorum Gönder